Ieder in hun eigen taal zoeken de auteurs de Ongrijpbare die hen dierbaar is en tegelijk ontsnapt.
Hoe kan je vandaag over God spreken? Erik Borgman en Erik Galle beschrijven in God als onrust hoe ze dat hebben leren doen met vallen en opstaan. Als je hen vraagt welke zin er volgt op God als onrust, dan vullen ze elkaar aan. De ene zegt: 'Houden zo', de ander fluistert: 'Gelukkig maar dat het zo is'. Nog niet eens zo lang geleden ontmoetten ze elkaar voor het eerst om vast te stellen hoe sterk ze eenzelfde ervaring delen.
De rode draad in hun boeken is de zoektocht naar woorden om het ongrijpbare uit te drukken in combinatie met de overtuiging dat Gods aanwezigheid ons als mens voorafgaat. Samen een boek schrijven was de volgende stap. Ieder in hun eigen taal zoeken de auteurs de Ongrijpbare die hen dierbaar is en tegelijk ontsnapt. Het is alsof ze een weg naar God bewandelen en de lezer zeggen dat deze zich tussen de twee talen bevindt. Het niet aankomen op een bestemming blijkt geen obstakel, maar veeleer een zegen.
