Uitgeverij Cossee

Cossee
Cossee
156Boeken
Gaat u vooral met een goed boek naar bed, of in ieder geval met iemand die er een gelezen heeft.
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
‘Accepteer de zeespiegelstijging: bouw windmolens én dijken.’

Als het aantal mensen dat via een smartphone toegang tot internet heeft met een kwart zou toenemen, is de wereldwijde energiebehoefte niet meer te bevredigen. En we moeten onze dijken aanzienlijk verhogen wanneer in China, India en Afrika het aantal families dat een auto bezit met een kwart groeit, waardoor de ijskappen nog sneller zullen smelten. We dromen van een lang en gezond leven voor iedereen en investeren tot het uiterste in medemenselijkheid. Maar daarmee voeden we het monster overbevolking dat verantwoordelijk is voor het snel veranderende klimaat.
Al in 1972 benoemde De Club van Rome overbevolking als het belangrijkste thema in de baanbrekende bestseller 'Grenzen aan de groei'. Intussen is bevolkingsgroei als allesbepalende factor volledig uit het klimaatdebat verdwenen, omdat daaraan buitengewoon moeilijke morele vragen zijn gekoppeld. Kun je de bevolkingsgroei wel aan banden leggen? En is een mens- én klimaatvriendelijke oplossing wel te realiseren? In 'De klimaatparadox' plaatst Peter van Druenen de discussie in een historische context. Hij gaat te rade bij een aantal denkers, dat al eeuwen geleden de uiterste consequenties wist te benoemen en daarom nog steeds wordt verketterd, zoals Thomas Malthus. In het klimaatdebat kiest hij voor een pragmatische positie, tussen gelovigen en ontkenners.

Peter van Druenen (Vlissingen, 1952) is historicus, schrijver, uitgever en internetpionier. In 2015 verscheen van hem het monumentale 'Vissers, Kapers, Arbeiders', een historisch-demografische stadsgeschiedenis van Vlissingen die op de shortlist van de Zeeuwse Boekenprijs stond.
De klimaatparadox, Peter van Druenen
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Een dorpje rond 1900 in het oosten van het Duitse Rijk.
Olga is een weeskind, Herbert de zoon van de plaatselijke
landheer. Ze vallen voor elkaar, maar Olga is volgens
Herberts ouders geen partij voor hun zoon. Ook als Olga
als onderwijzeres naar een klein stadje verhuist en Herbert
zijn romantische ideeën over Rusland, Afrika en Amerika
volgt en op reis gaat, weten de twee elkaar altijd weer
te vinden. Maar als Herbert van koloniale macht begint te dromen en net als Amundsen de poolgebieden wil veroveren,
heeft Olga haar twijfels: hij is geen doorzetter en geen
gewiekste planner. De expeditie start veel te laat in het jaar
en Olga hoort niets meer van haar lief. Omdat ze met hem verbonden wil blijven en haar hoop in stand wil houden,
schrijft ze hem 'Poste Restante, Tromsø, Noorwegen'. Iedere
week een brief, meer dan dertig jaar lang.
Bernhard Schlink schetst in Olga het portret van een vrouw
die moet meemaken hoe niet alleen haar geliefde, maar
een heel volk in de twintigste eeuw het zicht op de realiteit
verliest.
Olga, Bernhard Schlink
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Rome, augustus, 2010. In een oud appartementengebouw
zonder lift loopt Ilaria na een zware dag de trap op naar haar woning op de zesde verdieping. Ze is moe, ze wil alleen zijn en het verkeer en de drukkende hitte vergeten,
maar boven aan de trap wacht haar een verrassing:
een jongen met zwarte huid en lange benen die haar een paspoort toont. 'Ik ben Shimeta Ietmgeta Attiloprofeti,'
zegt hij, 'en jij bent mijn tante.' Eerst denkt Ilaria dat de jongeman een grap maakt. Ze kent maar één Attilo Profeti:
haar vader. Shimeta zegt dat hij de kleinzoon is van
Attilo, die in Ethiopië tijdens de fascistische bezetting samenleefde
met een inheemse vrouw.
Zou dat waar zijn? Ilaria begint te twijfelen: hoeveel
geheimen heeft haar vader nog meer? Was hij erbij, toen
Mussolini's troepen in 1935 Abessinië binnenvielen?
Ze is verbijsterd over wat er boven tafel komt, en soms
weet ze niet meer wat goed is en wat fout. Kan een kind
afstand nemen van het verleden van een vader? De antwoorden
die ze zoekt, zijn juist in dat verleden verstopt.
In het verleden van een land dat geen verantwoording
over zijn koloniale geschiedenis wil afleggen. En dat nu zonder het te willen het middelpunt is geworden van het
Europa van de grote migraties. Als Ilaria daarover nadenkt,
weet ze helemaal niet meer wat ze met die jongen
aan moet.
In De lange weg naar Rome toont Francesca Melandri
zich een auteur die beschikt over een zeldzame kracht
en sensibiliteit. Zo wordt achter het prachtig vertelde
verhaal van Shimeta Ietmgeta Attiloprofeti en zijn verbaasde
tante ook het verhaal zichtbaar van een Europa
met al zijn tegenstrijdigheden, die voortkomen uit een
donker koloniaal verleden.
De lange weg naar Rome, Francesca Melandri
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Jim slijt zijn avonden in Café De Waarheid, een plek waar
geen regels gelden, behalve 'die van de gewoonte'. Een plek waar hij dagelijks zijn oude schoolvrienden Bertus,
Tanja en Steven treft, waar ze bier drinken, veel bier, en praten over weinig. Na sluitingstijd, terwijl de vogels weer
zingen en de eerste mensen zich naar hun werk begeven,
wandelt hij al mijmerend naar huis.
Door de gestaag groeiende stapel ongeopende rekeningen
op zijn deurmat ziet Jim zich genoodzaakt om zijn huis
te verlaten. Hij trekt de deur achter zich dicht en begint
een zwervend bestaan. Op zoek naar een veilige plek treft
hij op een bankje achter de kerk een zwijgzame vrouw en haar hondje. Hij noemt haar Marie en zij is hem in korte
tijd net zo vertrouwd als het plein bij de kerk.
Als via de lichtkrant verontrustende nieuwsberichten
binnensijpelen raakt zijn leven ontwricht. Het instorten
van de kathedraal, troepenbewegingen aan de grens, stijgende
prijzen voor brood en bier. Het wordt steeds duidelijker
dat de verstotenen, hoe verdeeld zij ook zijn, hun
stem moeten laten horen.
Café De Waarheid beschrijft de samenleving als onverschillig,
apathisch en verdeeld. Hoe houd je je staande in een wereld, die door haast en hebzucht aan het veranderen
is? En in welke mate kan een stad je 'thuis' zijn? Mark
Boog brengt een ode aan de stad, die met haar vertrouwde
plekjes en nisjes, haar magnifieke gebouwen en eerbiedwaardige
bruggen, haar bankjes en bomen, onhoorbaar
zegt: hier hoor je thuis.
Café De Waarheid, Mark Boog
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
14 november 2015. In de ochtend na de aanslagen van Parijs wil de journaliste Caren voor een reportage van Londen naar de Franse hoofdstad vliegen. Maar de luchthaven
Heathrow lijkt op een vesting, nadat een anonieme
beller gedreigd heeft een vliegtuig op te blazen.
Informatie blijft uit en het wachten begint. Opnieuw
heeft Caren het gevoel vast te zitten. Niets lijkt op de
juiste plek terecht te komen, ook niet privé. Niet met haar vriend Ben, die zijn Adele niet los kan laten en ook
niet met de door haar bewonderde Franse fotojournalist
Julien. Hij is al dagen in Parijs en onbereikbaar.
Afleiding van haar onrust biedt een oudere man, die te midden van al dat lawaai in terminal twee in een boek
van Wittgenstein zit te lezen. Caren raakt met hem in gesprek. Maar Wittgenstein (zo noemt ze de man) blijkt
een scepticus die de journalistiek niet bijzonder hoog
heeft zitten. 'Waar haal je je verhalen vandaan?', vraagt
hij. 'Alles is toch al vele malen verteld!' En zij, slimme
journaliste, spint Wittgensteins draad verder. 'Ik zoek
het niet-vertelde verhaal over een gebeurtenis die wij
niet in ons leven willen toelaten.'
Juist op dat moment is een geweldige explosie te horen
en krijgt Caren – zonder dat zij het weet – haar 'niet-vertelde
verhaal'. Ook heeft het geweld van de ontploffing
op het eerste gezicht een sterker effect dan ieder verhaal.
Wittgenstein op de luchthaven, Husch Josten
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Een onberispelijke man Alles aan Edward Feathers is vlekkeloos – zijn garderobe, zijn manieren, zijn naam en faam als topadvocaat met een glansrijke carrière in Hongkong. Door en door een gentleman, die zijn bijnaam Old Filth – Failed In London Try Hong Kong – geen eer aandoet.
Maar zijn onberispelijkheid is bedrieglijk en misleidt vaak ook hemzelf. Na de dood van Betty, zijn geliefde echtgenote, komen met de herinneringen ook de twijfels. Wat in hun huwelijk was genegenheid, wat respect en wat onvoorwaardelijke liefde? Wat hebben
zij voor elkaar verborgen willen houden? Waarom heeft zij zijn collega en tegenpool Terence Veneering altijd verdedigd, of tenminste nooit een kwaad woord over hem gesproken? Edward heeft moeite het beeld van Betty helder te krijgen.
Met Een onberispelijke man valt een grote auteur te ontdekken, een meester van de lichte toon en de zinderende sfeer. Niet voor niets noemt de Engelse pers haar in één adem met Katherine Mansfield en Jane Austen.

Een trouwe vrouw

Begin jaren zestig, in de laatste dagen van het British Empire, keert Betty terug naar haar geliefde Hongkong, waar zij is opgegroeid. Daar krijgt de jonge vrouw met de rode krullen, onmiskenbaar een kind van Old England, een onberispelijk huwelijksaanzoek: handgeschreven
op briefpapier van een vooraanstaand advocatenkantoor.
Als Betty zich verlooft met Edward Feathers, een advocaat met de rare bijnaam Old Filth (Failed In London Try Hong Kong), weet zij intuïtief dat hun huwelijk nauwelijks op passie gegrond zal zijn. En zij weet nóg niet dat zij kort daarna Terry Veneering zal ontmoeten, Edward Feathers' aartsrivaal. Toch zal ze later bij hoog en bij laag beweren dat zij altijd hartstochtelijk van Edward heeft gehouden. Is liefde (ook) een kwestie van fatsoen of van integriteit?
De manier waarop Jane Gardam het huwelijk van het echtpaar Feathers vanuit Betty's perspectief in een heel ander licht laat zien, noemt The Guardian meesterlijk.

Laatste vrienden

Het zou een leven lang duren totdat Edward Feathers en Terry Veneering, als advocaten felle tegenstanders in talloze processen, zich realiseren dat zij net zo goed vrienden hadden kunnen zijn. En toch: het blijft voor Edward een raadsel wat Betty zo aantrekkelijk vond aan Veneering. Hij is dan wel een imposante verschijning en getrouwd met de mooiste vrouw uit een van de rijkste families van Hongkong, maar desalniettemin iemand die in de betere kringen van Hongkong (en in Engeland al helemaal!) als een parvenu wordt beschouwd.
Over Veneerings afkomst waren er altijd geruchten. Was zijn vader een circusartiest – of wellicht een Russische spion against the British Empire? Voor Feathers is dat gossip, hij wil alleen weten waarom
Betty nooit een kwaad woord over hem wilde horen. Maar zo'n vraag is voor Feathers not done, net als voor Veneering, die er uiteindelijk nooit achter komt waarom Betty onomstotelijk trouw bleef aan haar
onberispelijke man.
In het slotstuk van haar Old Filth-drieluik vertelt Jane Gardam met serene ironie over ouderdom en fatsoen. Laatste vrienden is een betoverende roman over een onverwachte vriendschap, de kunst van het vergeven en het vermogen om lief te hebben.
De trilogie compleet, Jane Gardam
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
De pasgetrouwde Richard en Silvia Tebrick maken een wandeling rond hun landgoed om de jacht te zien. Wanneer de jachthonden voorbij zijn en Richard omkijkt naar zijn vrouw, ziet hij haar niet meer: waar Silvia stond, staat nu een kleine, felrode vos die hem geschrokken aankijkt.

Wat kan Richard anders doen dan zijn vrouw mee naar huis dragen, verstopt in zijn mantel zodat niemand haar gruwelijke transformatie ziet? Hij stuurt het personeel weg en schiet zijn honden achter in de tuin dood. Want deze vos is zijn vrouw, en hij zal haar beschermen tegen elk gevaar. Hij houdt van haar, hoe ze er ook uitziet. En toch begint hij te twijfelen. Hoeveel van zijn vrouw is er eigenlijk nog over, nu ze iets te gretig achter de eenden aan begint
te rennen, nu haar tafelmanieren zienderogen achteruitgaan en ze niet langer naast hem, maar aan het voeteneinde of zelfs onder het bed slaapt? Hoe kan hij zijn liefde nog uiten, nu zij zelfs tunnels in de tuin graaft om aan hem te ontsnappen? Wat houdt zijn gezworen eed van echtelijke trouw nog in, wanneer zij hem trots haar nestje vossenjongen toont?

David Garnett verblufte de wereld in 1922 met dit fabelachtige debuut, waarin humor en tragiek op meesterlijke wijze verenigd zijn. Na publicatie van 'Vrouw of vos' werd Garnett een sensatie, hij bevond zich sindsdien in het middelpunt van het Londense literaire leven.
Vrouw of vos, David Garnett
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
'De pen van scherpkijker Astrid Panis maakt een eigen en melancholiek, zeer beluisterenswaardig geluid.' – Christophe Vekeman

Vroeger stond er midden in de stad een dierentuin. Nu vind je de dieren terug in de straatnamen, maar ze leven ook voort in de verbeelding van de bewoners. Misschien hebben wij de zebra's en de leeuwen, de olifanten en slapende tijgers in ons drukke en doelgerichte dagelijkse volwassenen-leven dringend nodig. Of tenminste de verhalen erover. Omdat zij ons kanten van het leven tonen die wij vaak over het hoofd zien. In 'Slapende tijgers' kan achter elke deur een ruimte vol verhalen en mysteries schuilgaan. Tenminste, als je ervoor openstaat om met een speelse blik naar de wereld te kijken.

Astrid Panis (Gent, 1971) studeerde Romaanse filologie en bedrijfscommunicatie aan de Universiteit Gent. Voor haar debuutroman 'Slapende tijgers' liet zij zich inspireren door de kleurrijke geschiedenis van de verdwenen Gentse Zoo en haar liefde voor
de stad Gent.
Slapende tijgers, Astrid Panis
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Gerbrand Bakker neemt de lezer (en meestal ook een hond) mee door de seizoenen, naar de bossen in Duitsland, waar hij nu woont en gaat naar zijn eigen geboortegrond in de Wieringerwaard. Hij beklimt Welshe bergen en bekijkt tuinen in alle soorten en maten.

Zijn observaties proberen de menselijke drang om de natuur te willen controleren te doorgronden. Als de Oostvaardersplassen oorspronkelijke natuur zijn, wat voor een idee van natuur koesteren wij dan? Bestaat zoiets als ongecultiveerde, wilde, echte natuur in Nederland nog? Of hebben wij al lang iedere vierkante meter in dit land ingepolderd, bewerkt en heringedeeld?

Op lichtvoetige wijze maakt Bakker ons deelgenoot van zijn leefwereld, waarin hij onderzoekt hoe wij – mensen, planten, dieren – samenleven in een wereld, waarin hij de natuur toejuicht en vervloekt, maar waarin hij boven alles een verbinding probeert te zoeken. Net en aangeharkt, wild, overwoekerd, tuinen die je om de tuin leiden – de gediplomeerde hovenier heeft het allemaal gezien
en vraagt zich af of je aan een tuin kan zien, welke idee van de natuur en van onszelf erachter zit.
Rotgrond bestaat niet, Gerbrand Bakker
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
'Arc de Triomphe' vertelt het verhaal van de vrouwenarts Ravic die in 1941 uit de Gestapo-gevangenis is ontsnapt en in Parijs in schamele hotels en dubieuze nachtclubs is ondergedoken. Een gewetenloze Franse arts laat de moeilijkere operaties van rijke dames en arme hoeren graag aan Ravic over.

Op een dag ontmoet Ravic een zangeres die net Mussolini's Italië is ontvlucht. Hij dacht dat hij na de dood van zijn vrouw nooit meer echte gevoelens
kon opbrengen voor een ander, maar zoekt tot zijn eigen verbazing het gezelschap van de zangeres. Deze relatie wordt bruut verstoord als Ravic zijn
Gestapo-verhoorder ontmoet. Hij twijfelt: wraak nemen of wederom proberen te vluchten? Welke toekomst ligt er voor hem in het verschiet? Is er
überhaupt een toekomst?

Niemand heeft de emoties en de gevolgen van een ballingschap zonder uitweg of toekomstperspectief zo indrukwekkend beschreven als Remarque;
en er zijn weinigen die dat zo concreet, meeslepend en empathisch hebben gedaan als hij.

'Arc de Triomphe' was Remarques tweede wereldsucces na 'Van het westelijk front geen nieuws'. De roman behoort tot zijn drie grote, in ballingschap in de Verenigde Staten geschreven exile-novels ('De nacht in Lissabon', 'Arc de Triomphe', 'De zwarte obelisk'). Deze drie romans worden door velen als het hoogtepunt van Remarques oeuvre beschouwd.
Arc de Triomphe, Erich Maria Remarque
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
In 'Het land achter de heuvels. Politiek als ambacht' blikt Jacques Wallage terug op de gemaakte keuzes tijdens zijn lange en roerige carrière in Groningen en Den Haag. Ook onderzoekt hij de verhouding tussen het openbaar bestuur en democratische idealen: wat betekent het om beroepspoliticus te zijn? Zijn gedachten over het politieke ambacht zijn zelfkritisch
en persoonlijk, onderzoekend en met de blik gericht op het land achter de heuvels, een land dat zich richt op de menselijke maat.

In een uitgebreide slotbeschouwing probeert Wallage te begrijpen waarom zoveel kiezers de gevestigde partijen de rug toekeren. Zijn benadering van migratie verzet zich tegen de tijdgeest. Hij pleit voor een visie op Europa, die terugkeert naar de essentie: de toegevoegde waarde van intensieve
samenwerking tussen zeer verschillende volken en landen. Zo blikt Wallage terug én vooruit op vraagstukken die nog vele jaren zullen spelen en actueler zijn dan ooit.

Bovendien is 'Het land achter de heuvels' een persoonlijk verhaal. Opgegroeid in een door de oorlog getekend joods ondernemersgezin, gaat Wallage bij zichzelf te rade: welke invloed had zijn jeugd op de politicus en bestuurder die hij
later is geworden?
Het land achter de heuvels, Jacques Wallage
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Didier en Hermine beleven aan de universiteit van Gent een kortstondige affaire. Twaalf jaar later zorgt het toeval ervoor dat zij voor een congres samen naar Wenen reizen. Op oud ijs vriest het licht: hun vroegere verliefdheid groeit uit tot een intense vriendschap, waarin Hermine tegen wil en dank de muze van Didier wordt. Didier is een klassieke romanticus, voor wie de zelfkant van het leven een grote aantrekkingskracht heeft. Maar ook zij kan hem niet redden. In deze adembenemend vertelde kroniek van een aangekondigde dood reconstrueert Hermine
de laatste weken van zijn leven. In een serene, elegante en rustige stijl probeert zij zijn motieven te achterhalen en antwoord te vinden op de vraag in hoeverre je van iemand kunt houden en tegelijkertijd afstand kunt nemen.

Hoe heette de hoedenmaker? verscheen in 1975, werd laaiend enthousiast ontvangen en werd bekroond met de vbvb Debuutprijs 1976 voor het beste Nederlandstalige debuut. Op dat moment herkenden de lezers de hoofdpersonen in dit verhaal, dat aan de dramatisch geëindigde passie tussen Sylvia Plath en Ted Hughes doet denken.
Hoe heette de hoedenmaker, Loeki Zvonik
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Het zou een leven lang duren totdat Edward Feathers en Terry Veneering, als advocaten felle tegenstanders in talloze processen, zich realiseren dat zij net zo goed vrienden hadden kunnen zijn. En toch: het blijft voor Edward een raadsel wat Betty zo aantrekkelijk vond aan Veneering. Hij is dan wel een imposante verschijning en getrouwd met de mooiste vrouw uit een van de rijkste families van Hongkong, maar desalniettemin iemand die in de betere kringen van Hongkong (en in Engeland helemaal!) als een parvenu wordt beschouwd.

Over Veneerings afkomst waren er altijd al geruchten. Was zijn vader een circusartiest – of wellicht een Russische spion against the British Empire? Voor Feathers is dat gossip, hij wil alleen weten waarom Betty nooit een kwaad woord over hem wilde horen. Maar zo'n vraag is voor Feathers not done, net als voor Veneering, die er uiteindelijk nooit achter komt waarom Betty onomstotelijk trouw bleef aan haar onberispelijke man.

In het slotstuk van haar Old Filth-drieluik vertelt Jane Gardam met serene ironie over ouderdom en fatsoen. 'Laatste vrienden' is een betoverende roman over een onverwachte vriendschap, de kunst van het vergeven en het vermogen om lief te hebben.
Laatste vrienden, Jane Gardam
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
In 1908 geeft de steenrijke Franse bankier Albert Kahn zijn jonge chauffeur Duterte een hypermoderne camera in handen en vertrouwt hem zijn ideaal toe: alle volkeren van de wereld vastleggen. Hij is ervan overtuigd dat een 'Archief van de Planeet' mensen vertrouwd zal maken met elkaar en de angst voor vreemdelingen zal wegnemen. Hij wil met zijn fotoarchief de wereldvrede naderbij brengen.

Duterte twijfelt en stuntelt met zijn nieuwe camera. Hij volgt cursussen bij Emile Pathé en leest de handleiding van de gebroeders Lumière. Samen met Kahn gaat hij op wereldreis en fotografeert schoolgaande meisjes in Japan, monniken in Mongolië en de eerste wolkenkrabbers in New York. Een ongelooflijke collectie kleurenfoto's ontstaat.

Anno 1939 weigert Kahn onder ogen te zien dat zijn project dreigt te mislukken. Zijn villa is in verval, Parijs hangt vol antisemitische aanplakbiljetten, hij heeft niets dan foto's om op terug te kijken. Trouw waakt Duterte over de eeuwige idealist, toont hem alleen díé foto's die Kahns hoop op een betere wereld in leven kunnen houden. Is hij dan tóch gaan geloven in het levenswerk van Albert Kahn?

Lia Tilon (Broek in Waterland, 1965) verbleef voor 'Archivaris van de wereld' in het Institut Néerlandais te Parijs en deed onderzoek in het Musée Albert-Kahn te Boulogne-Billancourt, waar de unieke collectie kleurenglasplaten van de meest uiteenlopende volkeren wordt bewaard. Haar korte verhalen verschenen in 'Tirade' en 'De Gids'.
Archivaris van de wereld, Lia Tilon
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Als een bibliothecaris in Bretagne besluit om een collectie te beginnen van alle boeken die door uitgevers zijn afgewezen, ontvangt hij ongelooflijk veel manuscripten. In de enorme stapel stuit een jonge redactrice op een meesterwerk, geschreven door een zekere Henri Pick. Ze gaat op zoek naar de schrijver en ontdekt dat hij twee jaar eerder is overleden. Volgens zijn weduwe las Pick,
pizzabakker van beroep, nooit een boek en schreef hij niets anders dan boodschappenlijstjes. Heeft hij soms een geheim leven geleid?

Na verschijning blijkt het boek van Henri Pick een daverend succes, het overrompelt de literaire wereld.
Maar ook daarbuiten brengt zijn roman heel wat teweeg. Redactrice Delphine Despero start haar carrière met een bestseller en vindt de man van haar dromen. Picks dochter komt midden in de mediastorm haar echtscheiding te boven. En ook het leven van Jean-Michel Rouche, een uitgerangeerde journalist, zal drastisch veranderen. Hij bijt zich vast in Picks achtergrond en betwijfelt of het boek wel door hem geschreven is. Zou het soms een vooropgezet plan zijn van de uitgeverij?

Het geheime leven van Henri Pick is een wervelende
literaire zoektocht, vol vaart en humor geschreven, die bewijst dat een roman ook het leven van zijn lezers op zijn kop kan zetten.
Het geheime leven van Henri Pick, David Foenkinos
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Morgan is een jazzpianist die het geld voor de huur van zijn eenkamerappartement verdient met hier en daar een optreden in een bar. De beelden van een kindertijd in de tropen heeft hij uit zijn geheugen verbannen.

Een onverwachte ontmoeting op nieuwjaarsdag verandert zijn leven. Wanneer hij 's ochtends na een optreden naar huis terugkeert, vindt hij een jonge blanke vrouw in een elegante zwarte jurk ineengezakt tegen de tuinmuur van Smolders' fietsenatelier. Om te voorkomen dat ze doodvriest, biedt hij haar barmhartig en zonder bijgedachte onderdak aan. Maar al snel wordt duidelijk dat ze met haar raadselachtige en onberekenbare gedrag huiveringwekkende herinneringen bij hem oproept. Of kent zij hem en is de kennismaking helemaal niet zo vrijblijvend als ze lijkt? Wat begint als een toevallige ontmoeting, loopt uit op een zoektocht van ongekende proporties.

God schiep blank en zwart, de duivel de halfbloed. Met die woorden onderstreepte jurist en latere Eerste Minister Joseph Pholien de verhouding tussen de blanke man en de zwarte vrouw in Belgisch Congo. Bij Artsen Zonder Grenzen hoorde Jonathan Robijn voor het eerst over een instelling in het zuiden van Rwanda, waar vijftig jaar geleden kinderen opgroeiden die een Belgische vader en een Congolese moeder hadden. In de maanden die aan
de onafhankelijkheid van Congo voorafgingen werden deze metiskinderen per vliegtuig naar België geëvacueerd. De meesten zagen hun biologische ouders, broers en zussen nooit meer terug. Net als Morgan.
Congo blues, Jonathan Robijn
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Rinus Spruit woont weer in zijn ouderlijk huis in Nieuwdorp, Zeeland. Hij werkt in de tuin, drinkt koffie
in de keuken met zijn buurman en zorgt voor de katten. Maar nu zijn ouders er niet meer zijn, komen vragen in hem op, is de nieuwsgierigheid naar het verleden groter dan ooit. Hij haalt dozen met oude brieven, foto's en documenten van de zolder en duikt in de fascinerende geschiedenis van zijn familie.
Veel is nieuw en raadselachtig. Wie was zijn overgrootmoeder Catharina? Waarom is zij als jonge dienstmeid vanuit Zeeland naar Antwerpen vertrokken? En wat deden die twee zussen van zijn grootvader in godsnaam in Amerika? Spruit reist naar verre familie in Vlaanderen en gaat op onderzoek uit.

Wat doet de herinnering met ons? En welke invloed
heeft het verleden op het levensgeluk nu? Rinus Spruit maakt in deze persoonlijke roman een balans op. Met zijn geboortegrond als leidmotief.
Broeder, schrijf toch eens, Rinus Spruit
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Michael Ignatieff bezocht de Braziliaanse favela's, de Zuid-Afrikaanse en Zimbabwaanse townships, Japanse boeren, gangs in Los Angeles en monniken in Myanmar om te onderzoeken welke morele deugden mensen over de hele wereld delen. Terwijl de globalisering de wereldbevolking economisch verbindt, rijst de vraag of ook onze waarden steeds meer overeenkomen. Zijn universele mensenrechten inmiddels een wereldwijd gedeelde moraal geworden?

Op zoek naar antwoorden bezocht Michael Ignatieff
in drie jaar tijd acht landen. In zijn onderzoekend essay laat hij zien dat dagelijkse deugden als tolerantie, vergevingsgezindheid, vertrouwen en veerkracht samen een moreel kompas vormen, zowel in kosmopolitische metropolen als in achterstandswijken. Deze kernwaarden stellen het lokale belang boven het universele, en de wensen en verlangens van de eigen groep boven die van vreemden. Ignatieff toont ons dat deugden niet theoretisch of ideologisch gefundeerd zijn. Deugden kunnen verdeeldheid zaaien, maar ook zorgen voor verbinding of verzoening, zowel op lokaal, landelijk en internationaal niveau.
Gewone deugden, Michael Ignatieff
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Orang-oetans werken samen om uit dierentuinen te ontsnappen, waardoor ze steeds overgeplaatst moeten worden. Bijen delibereren over waar te wonen en wie aan te vallen. Politiehonden hebben in sommige Engelse steden recht op een pensioen na hun werkzame leven. Groepen ganzen hebben grensconflicten met mensen. Orka's in gevangenschap vermoorden hun trainers. Bevers
helpen boeren overstromingen tegen te gaan. Duiven
nemen democratische beslissingen. Dolfijn Tahoma
werkte in het Amerikaanse leger en was in Irak gestationeerd om mijnen op te sporen. In 2003 verdween ze terwijl ze aan het werk was, ze is nooit meer gezien.

Aristoteles schreef dat de mens het enige politieke
dier is, omdat alleen de mens onderscheid kan maken tussen goed en kwaad. Tegenwoordig vallen andere dieren nog steeds buiten de politieke gemeenschap, terwijl menselijke beslissingen hun levens in grote mate bepalen. Ook leren wij steeds meer over hun culturen en innerlijke levens, die complexer zijn dan we dachten. Dieren verzetten
zich en protesteren, maar werken en leven ook samen met mensen: we delen een planeet en huishoudens. In 'De soldaat was een dolfijn' bespreekt Eva Meijer waarom en hoe we anders met niet-menselijke dieren kunnen gaan samenleven. Kunnen we ze als medeburgers gaan zien
of als soevereine volkeren, en kunnen we een democratie met verschillende soorten organiseren? Wat is rechtvaardig, en wat willen zij eigenlijk?
De soldaat was een dolfijn, Eva Meijer
Cossee
Cosseevoegde een boek toe aan de boekenplankUitgeverij Cosseevorig jaar
Is liefde een kwestie van principes? Na 'Een onberispelijke man' (DWDD Boek van de Maand het – ook zelfstandig te lezen – vervolg: Betty's verhaal van haar huwelijk met Edward Feathers.

Begin jaren zestig, het zijn de laatste dagen van het British Empire, keert Betty terug naar haar geliefde Hongkong, waar zij is opgegroeid. Daar krijgt de jonge vrouw met de rode krullen, onmiskenbaar een kind van Old England, een onberispelijk huwelijksaanzoek: handgeschreven op briefpapier van een vooraanstaand advocatenkantoor.
Als Betty zich verloofd met Edward Feathers, een advocaat met de rare bijnaam 'Old Filth' (Failed in London Try Hong Kong), weet zij intuïtief dat hun huwelijk nauwelijks op passie gegrond zal zijn. En zij weet evenmin dat zij kort daarna Terry Veneering zal ontmoeten, Edward Feathers' aartsrivaal. Toch zal ze later bij hoog en bij laag beweren dat zij altijd hartstochtelijk van Edward heeft gehouden. Is liefde (ook) een kwestie van fatsoen of van integriteit?
De manier waarop Jane Gardam het huwelijk van het echtpaar Feathers vanuit Betty's perspectief in een heel ander licht laat zien, noemt The Guardian meesterlijk.

'Jane Gardams boeken behoren tot de grote schatten van de Engelse literatuur. Ze schrijft simpelweg schitterend.' – Ian McEwan

'"Een onberispelijke man" is een moeiteloos speelse roman waarin de schrijfster haar lezer in een razend tempo meeneemt door de hele vorige eeuw. Een meesterlijk, soeverein boek.' – De Groene Amsterdammer
Een trouwe vrouw, Jane Gardam
bookmate icon
Eén bedrag. Stapels boeken
Je koopt niet gewoon een boek: je koopt een hele bibliotheek … voor hetzelfde bedrag!
fb2epub
Sleep je bestanden hiernaartoe (maximaal 5 per keer)