de Fontein Jeugd

Gejaagd open ik mijn ogen. Als hij hier niet was. Dan was het goed. Alles in evenwicht. Alles onder controle. Maar hij is er. En hoe.

Mijn ogen tranen. Om mijn evenwicht niet te verliezen, leun ik tegen een boomstam. Ik denk aan wat hij tegen me zei. Voel de woede als een orkaan opsteken. Woede is mijn beste vriend. Hij maakt me sterk. Sterker dan het monster dat daar staat te jammeren.

‘Dat is goed om te horen.’